Hans Tentije ontvangt dit weekend de Constantijn Huygens-prijs 2017 voor zijn “uniek poëtisch oeuvre”

Hans Tentije ontvangt dit weekend de Constantijn Huygens-prijs 2017 voor zijn “uniek poëtisch oeuvre”

Dit weekend, op zondag 21 januari 2018, worden de prijzen van de Jan Campert-Stichting uitgereikt tijdens het slotfeest van het internationaal literatuurfestival Winternachten.

De meest prestigieuze bekroning is de Constantijn Huygens-prijs, die geldt voor een heel oeuvre en eind vorig jaar is toegekend aan dichter Hans Tentije (Beverwijk, 1944). 

De jury schreef dit over het “uniek poëtisch oeuvre” van de laureaat, die in 1975 debuteerde met Alles is er:

[…] bijzonder beeldrijke poëzie die met uiterste precisie taferelen en panorama’s schildert. Tegelijk slaagt de dichter er op meesterlijke wijze in om in die helderheid een zekere onbestemdheid te creëren waardoor soms werkelijkheid, droom en verbeelding in elkaar overvloeien, wat tot bijzondere inzichten leidt.

Hans Tentije in Ons Erfdeel

Tentijes poëzie kwam drie keer aan bod in Ons ErfdeelIn 1985 besprak Wiel Kusters zijn eerste vier bundels:

Het zal duidelijk zijn, dat melancholie en neerslachtigheid hier scherp onderscheiden moeten worden. De poëzie van Hans Tentije is gelukkige poëzie.

Kusters’ volledige tekst vind je hier.

Toen hij vijftig werd, publiceerde Tentije twee bundels: Van lente en sterfte en Drenkplaatsen. In die laatste publicatie herzag hij zijn eerste vier bundels. Hans Groenewegen schreef een recensie van beide werken:

Met deze verbetering heeft Tentije de samenhang tussen de techniek en zijn centrale thematiek versterkt. Ook in zijn nieuwe bundel Van lente en sterfte verzet hij zich tegen vergankelijkheid en vergeten. 

Lees Groenewegens tekst hier.

In 2004 besprak Cyrille Offermans het volledige oeuvre van Tentije tot en met Wat het licht doet (2003). Hij schreef:

Tentije is misschien niet een van de productiefste dichters van het Nederlandse taalgebied, ook niet een van de meest in het oog springende, maar wel een van de belangrijkste, en dat al vele jaren. […] De dwingende en overrompelende kracht van Tentijes poëzie schuilt allereerst in zijn superieure, op het eerste gezicht soms bijna prozaïsche volzinnen, die zich onopvallend welgevormd, puntloos, gebroken, geleed en semantisch uiterst gedifferentieerd over vele regels vertakken – meestal even tot rust komend in een gedachtestreep.

Lees hier de volledige recensie van Offermans.

Tentije publiceerde nadien nog acht bundels, waarvan een samen met Bernlef. In 2015 verscheen Hoe het komt. Gedichten 1994-2010.

Ook prijzen voor Marije Langelaar, Jeroen Olyslaegers en Annet Schaap

Ook de andere laureaten van de Jan Campert-stichting (die de literatuurprijzen van de stad Den Haag uitreikt) nemen zondag hun bekroning in ontvangst. Marije Langelaar (1978) krijgt de Jan Campert-prijs 2017 voor Vonkt!, haar derde dichtbundel. Jeroen Olyslaegers (1967) ontvangt voor zijn roman WIL de F. Bordewijk-prijs 2017 (Ons Erfdeel-recensie). En aan Annet Schaap (1965) is voor het kinderboek Lampje de Nienke van Hichtum-prijs 2017 toegekend.

 

Blijf op de hoogte

Abonneer je op de RSS-feed