POËZIEWEEK 2019: een Instagram-gedicht van Siel Verhanneman

POËZIEWEEK 2019: een Instagram-gedicht van Siel Verhanneman

Tijdens de Poëzieweek brengen we elke dag een opmerkelijk gedicht van een Nederlandstalige dichter. Vandaag is dat er een van Siel Verhanneman, die met poëzie debuteerde op Instagram en intussen twee goed verkopende bundels publiceerde.

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

#vijftiendeverdieping

Een bericht gedeeld door Siel Verhanneman (@sielvhm) op

 

Poëzie floreert op het podium, zoals je gisteren kon horen en zien en hier kunt lezen. Maar ook online leeft het genre. Zo zijn er heel wat dichters die hun werk delen via sociale media. Een van de bekendste in Vlaanderen is Siel Verhanneman (1989), die woont en werkt in Kortrijk, waar ze lid is van het collectief Letterzetter.

Verhanneman begon in 2012 gedichten te delen op Instagram en Facebook, en kreeg daar zoveel reacties dat ze in 2016 een bundel in eigen beheer uitbracht over de dood van haar vader: Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd. Die verkocht razendsnel uit, waarna uitgeverij Manteau hem in januari 2017 opnieuw publiceerde – opnieuw met succes. 

Begin vorig jaar verscheen bij Manteau Verhannemans tweede bundel, Zo scherp kon je er ook niet geweest zijn, die net als haar debuut van illustraties werd voorzien door Larissa Viaene. Verhanneman en Viaene trokken met hun teksten en tekeningen ook al op tournee, waar ze werden begeleid door de Kortrijkse geluidskunstenaar Pol Isaac.

Intussen schrijft Verhanneman haar eerste roman, die voor dit jaar is voorzien en zal verschijnen bij Angèle (het nieuwe fonds voor fictie van WPG België en in zekere zin de opvolger van Manteau).

direct contact

Verhanneman werkt in een bibliotheek en houdt van tastbare boeken. Dat uitgerekend zij via sociale media haar poëzie onder de aandacht brengt, is daarmee niet in tegenspraak. In een interview in De ochtend op Radio 1 vond ze juist het directe contact en de interactie met haar lezers heel verrijkend.

Die lezers herkennen zich ook in Verhannemans thema’s: ze schrijft vaak over dood, rouw en verlies. Dat is uit het leven gegrepen: de afgelopen jaren verloor ze in korte tijd haar vader en haar zus. Ze schrijft daarover in een toegankelijke, drempelverlangende taal. Op Radio 1 zei ze daarover: “Ja, ik schrijf eenvoudige zinnen. Soms denk ik ‘is het te simpel?’. Maar mensen vinden door eenvoud de gedichten wél haalbaar.”

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Gelukkige gedichtendag

 

Blijf op de hoogte

Abonneer je op de RSS-feed