Wie wint vanavond de BookSpot Literatuurprijs?

Wie wint vanavond de BookSpot Literatuurprijs?

Vanavond weten we wie de winnaar is van de BookSpot Literatuurprijs (vorig jaar ECI Literatuurprijs geheten, en nog eerder de AKO). De uitreiking gebeurt om 22.30 uur in RTL Late NightZes auteurs maken kans op de grootste commerciële literaire bekroning (goed voor €50.000) van de Lage Landen: Suzanna Janssen, Peter Middendorp, Arjen van Veelen, Peter Verhelst, Aukelien Weverling en Tommy Wieringa. Vier van hun romans zijn besproken in Ons Erfdeel.  

 

Suzanna Janssen – Ondanks de zwaartekracht (Balans)

Niet besproken in Ons Erfdeel. In een vijfsterrenrecensie gewaagde Het Parool van “een getuigschrift van de noodzaak van kunst”. In het boek schrijft Suzanna Janssen, die bekend werd met Het pauperparadijs, over twee mensen die veel hebben betekend voor Slotervaart, de buurt waarin zijzelf opgroeide: architect en stedebouwkundige Cornelis van Eesteren, die de wijk ontwierp, en Steffa Wine, die er een balletschool opende en zo cultuur bracht in een saaie omgeving. Volgens de Volkskrant voelt het samenbrengen van die twee levens “krampachtig” aan, en is Ondanks de zwaartekracht weliswaar “goed geschreven, maar ook overvol en verbrokkeld”. De Standaard is dezelfde mening toegedaan: “Ondanks de zwaartekracht is met vaart geschreven, maar het doet soms gekunsteld aan om twee levensverhalen te combineren van mensen die elkaar nooit hebben ontmoet; (...) Jansen heeft wat veel hooi op de vork genomen.”

Dit boek maakt ook kans op de BookSpot Lezersprijs, net als Tommy Wieringa’s roman De heilige Rita (zie verderop) en Pieter Waterdrinkers verhalenbundel Tsjaikovskistraat 40 (niet op de shortlist).

 

Peter Middendorp – Jij bent van mij (Prometheus)

Uit de Ons Erfdeel-recensie:

‘Jij bent van mij’ is fictie. Toch schemert de werkelijkheid door de beschreven gebeurtenissen heen. Zij vertonen gelijkenis met de geschiedenis van de zestienjarige Marianne Vaatstra, in de roman Rosalinde Dingema geheten, die in de nacht van 30 april op 1 mei 1999, naar huis fietsend, werd verkracht en vermoord. (…) Maar de roman van Middendorp ontleent zijn waarde niet aan overeenstemming met de werkelijkheid. Het is vooral de wijze waarop de hoofdfiguur wordt uitgebeeld die bewondering afdwingt.

 

Arjen van Veelen – Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken (De Bezige Bij)

Uit de Ons Erfdeel-recensie:

Van Veelen toonde zich in eerder werk een bekwame en snedige commentator van zijn tijd, met essays over de rusteloosheid van het leven in dit tijdperk van instant bevrediging door sociale media. Daarbij grijpt hij als classicus terug naar de klassieke schrijvers uit de Oudheid als gidsende figuren, die vaak verrassend modern uit de hoek blijken te komen. En hij schroomt niet om volop te putten uit het eigen leven. Al die elementen zitten ook in ‘Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken’, het derde boek van Van Veelen en het eerste dat als roman wordt gepresenteerd. Het leest tegelijk als een bruisende ode aan een prachtige vriendschap, als een oefening in rouw en als een zoektocht naar de rol van een nieuwe generatie schrijvers, van wie de aforismen vrolijk worden geretweet, maar de romans nooit een tweede druk halen.

 

Peter Verhelst – Voor het vergeten (De Bezige Bij)

Uit de Ons Erfdeel-recensie:

Net zoals ‘De kunst van het crashen’ (2015) voert ‘Voor het vergeten’ een schokkende autobiografische gebeurtenis op, in dit geval de dood van Peter Verhelsts moeder. Verspreid over de roman vinden we de sporen van het verdriet van de zoon en de vader, de nasleep van het plotse overlijden en de herinneringen aan de moeder. Maar de roman ontstijgt vanaf het begin de feiten en de sentimenten. (…) Verhelst maakt van verdriet kunst, (…)  als de onovertroffen verbeelding van een ingrijpende zintuiglijke en lichamelijke ervaring.

 

Aukelien Weverling – In alle steden (Meulenhoff)

Niet besproken in Ons Erfdeel. In Trouw werd In alle steden, dat gaat over de kloof tussen arm en rijk, een “opbeurende, dystopische roman” genoemd, volgens de Volkskrant gaat het boek “gebukt onder de ambitie van de schrijver”. Opvallend is zeker het taalgebruik in de roman, “een mengvorm van natuurlijke (soms vulgaire) spreektaal en cultureel hoogstaande, poëtische beelden”, volgens De Reactor. Dat “gaat op de duur flink vervelen”, zegt De Standaard. MappaLibri kan de taal beter appreciëren, maar noemt ze ook “een beetje drammerig”, terwijl Tzum vindt: “Dit is pas schrijven!”


Tommy Wieringa – De heilige Rita (De Bezige Bij)

Uit de Ons Erfdeel-recensie:

“‘De heilige Rita’ speelt zich af in het fictieve Mariënveen, een krimpregio aan de Duitse grens waar de achtergebleven deplorables van middelbare leeftijd de hoop op betere tijden hebben opgegeven. ‘Sukkels zonder het talent om elders te slagen. Wie iets kon, verdween.’ (...)  Stilistisch is De heilige Rita een uitgepuurd boek.(...) Je ziet op iedere pagina dat de auteur zijn métier beheerst.”

 

Blijf op de hoogte

Abonneer je op de RSS-feed