Torenmuziek als levend erfgoed. De beiaard in de eenentwintigste eeuw

(Luc Rombouts) ONS ERFDEEL – 2018, NR 2, PP.

Het was opmerkelijk nieuws in november 2014: de beiaardcultuur in België werd door de VN-organisatie voor onderwijs, wetenschap en cultuur UNESCO erkend als een voorbeeldpraktijk voor de omgang met immaterieel cultureel erfgoed. Die internationale appreciatie stond in schril contrast met het belegen imago dat de beiaard al meer dan een halve eeuw heeft in zijn streek van oorsprong. Maar sinds de UNESCO-erkenning is het tot een aantal gemeentebesturen doorgedrongen dat ze belangrijk erfgoed in huis hebben en zijn lokale beiaardiers als erfgoeddragers in lokale kranten verschenen.

Intussen hangt de ingekaderde UNESCO-oorkonde in de klavierkamer van de meeste Belgische beiaardtorens. Wat heeft de VN-organisatie ertoe bewogen een cultuurproduct te erkennen dat in zijn geboorteland weinig bekend is, ondanks zijn manifest publieke karakter? En hoe proberen beiaardiers in de Lage Landen de verbinding met het eenentwintigste-eeuwse publiek te herstellen?

zoek opnieuw

Prijs (indien u een artikel uit ons archief bestelt, ontvangt u een pdf): € 110.00

leg in winkelmandje